De deursensor aan de achterdeur startte zijn automatisering niet meer. Je opende de Woning-app, zag de batterij op 60 % en ging op zoek naar een netwerkprobleem. Twee dagen later verving je de batterij toch, en alles werkte weer.
Die volgorde komt buitengewoon vaak voor, en het komt niet doordat de Woning-app tegen je liegt. Het komt doordat het getoonde getal nooit de soort meting was waar mensen het voor aanzien.
Wat HomeKit werkelijk van je batterijen weet
Apples HomeKit-framework definieert deze zaken als losse gegevens, en daar komt het grootste deel van de verwarring vandaan.
| Signaal | Wat Apples documentatie erover zegt | Wat het niet is |
|---|---|---|
| Batterijniveau | “het percentage resterende totale capaciteit” | Een meting — het accessoire berekent het |
| Status bijna leeg | “een indicator voor een bijna lege batterij”, normaal of laag | Afgeleid van het percentage |
| Laadstatus | Of het accessoire aan het laden is | Aanwezig op de meeste accessoires op batterij |
Het belangrijke woord is los. De indicator voor een bijna lege batterij wordt niet door iOS of de Woning-app uit het percentage berekend — het is een eigen waarde, en het accessoire bepaalt wanneer het hem zet. Een accessoire kan dus 45 % melden en zichzelf als bijna leeg markeren, of 8 % melden en nooit iets markeren, en allebei is volstrekt geldig HomeKit-gedrag.
Daarom voelen de meldingen van de Woning-app ook inconsistent tussen merken. Hij geeft trouw de mening van elk accessoire weer, en de accessoires zijn het onderling niet eens.
Waarom het percentage geen aftelklok is
Een percentage suggereert een meting. Wat het accessoire werkelijk heeft, is een spanningswaarde en een regel om die in een getal om te zetten, en de regel is niet beter dan de aannames erachter.
Knoopcellen leveren een vlakke curve. Een CR2032 of CR2450 houdt over het grootste deel van zijn bruikbare leven een redelijk stabiele spanning en valt dan over een vergelijkenderwijs korte periode weg. Er zit heel weinig signaal in het midden van de curve om in procenten om te zetten, dus blijft het getal maandenlang hoog en stort het dan in. Een accessoire dat 60 % meldt, zit niet noodzakelijk op 60 % van wat dan ook.
Kou haalt capaciteit weg. Een deursensor op een garagedeur of een bewegingssensor aan een buitenmuur heeft in januari duidelijk minder bruikbare lading dan in september. Een accessoire dat de hele zomer hield en midden in de winter begint uit te vallen, heeft meestal geen defect ontwikkeld.
De belasting verschilt enorm. Een bewegingssensor in een drukke gang zendt veel vaker dan een in de logeerkamer, en twee identieke sensoren die op dezelfde dag zijn geplaatst, kunnen in werkelijkheid maanden uit elkaar liggen.
De schatting is van het accessoire, niet van Apple. Twee sensoren van verschillende fabrikanten met dezelfde cel op dezelfde spanning tonen vaak verschillende percentages, omdat ze andere regels gebruiken.
Waarom de melding te laat of helemaal niet komt
Drie losse redenen, en ze stapelen op.
De drempel kiest de fabrikant. Omdat de indicator voor een bijna lege batterij een eigen signaal is, bepaalt elk accessoire zelf wanneer het hem zet. Sommige zetten hem met weken looptijd te gaan. Sommige zetten hem als het accessoire al aan het uitvallen is, waarmee de melding een verslag van iets gebeurds wordt in plaats van een waarschuwing.
Veel accessoires melden helemaal niets. Batterij-informatie aanbieden is optioneel in HomeKit. Goedkope sensoren bieden vaak geen percentage, geen indicator, of geen van beide — en een accessoire dat niets meldt, kan je nooit ergens voor waarschuwen.
Bridges filteren wat er doorkomt. Een accessoire achter een Hue-bridge, een Aqara-hub of een Zigbee-gateway toont HomeKit alleen wat de bridge bereid is door te geven. Dezelfde fysieke sensor kan in de app van de fabrikant een batterijniveau tonen en in de Woning-app geen, waardoor mensen concluderen dat hun sensor geen batterij meldt terwijl hij dat wel doet.
Hoe een stervende batterij eruitziet voordat hij sterft
Dit is het deel om te onthouden, want daar komen de verloren avonden vandaan. Een HomeKit-accessoire met een falende batterij stopt zelden netjes. Het takelt af, en elke fase van die aftakeling lijkt op iets anders.
- Het antwoordt trager. Het accessoire blijft bereikbaar, toont geen fout, en doet er simpelweg langer over — wat leest als een netwerkprobleem. Waar HomeKit-vertraging echt vandaan komt laat zien hoe je die twee door meten uit elkaar houdt.
- Het valt af en toe weg. Genoeg energie om wakker te worden, te melden en weer te slapen; te weinig om betrouwbaar te antwoorden als er iets gevraagd wordt. Dat is het klassieke flakkerpatroon, en de techniek om het te lezen staat in wegvallende HomeKit-accessoires diagnosticeren.
- Het draagt geen automatiseringen meer terwijl het gezond lijkt. Een sensor die op het moment van detectie geen statuswijziging meer doorgeeft, breekt zijn automatisering zonder ooit een fout te tonen, waardoor mensen automatiseringen herbouwen die nooit kapot waren. Sensorautomatiseringen die niet afgaan is de volledige versie van dat spoor.
- Uiteindelijk toont het Geen reactie. Tegen die tijd zit het je meestal al weken dwars.
De rode draad is dat geen van die fasen zich aandient als een batterijprobleem, en dat juist het ene signaal dat dat zou moeten doen — de melding over een bijna lege batterij — het onbetrouwbaarste onderdeel van het systeem is.
Batterijen goed controleren
De Woning-app toont je een batterijniveau op het instellingenscherm van een accessoire, als het accessoire er een levert. Wat hij niet doet, is ze allemaal samen tonen, en dat is de enige echt bruikbare weergave.
Je huis controleren betekent dus elk accessoire op batterij één voor één openen, naar de instellingen scrollen, het getal lezen, en het goed genoeg onthouden om volgende maand te merken dat het is opgeschoven. Bij acht sensoren is dat vervelend. Bij vijfentwintig, verdeeld over vijf kamers en twee bridges, doet niemand het — en daarom is het eerste teken van een lege batterij bijna altijd een kapotte automatisering in plaats van een melding.
Wat je doet in plaats van op meldingen wachten
De gedachte is dat de melding niet betrouwbaar genoeg is om je plan te zijn, dus moet het plan iets anders zijn.
-
Vervang volgens schema wat ertoe doet. Eens per jaar voor knoopcellen in deursensoren, lekmelders en alles waar een veiligheidsautomatisering op steunt. Het kost een paar euro en haalt een hele categorie verwarrende storingen weg.
-
Vervang voor de winter wat in de kou zit. Garages, schuren, brievenbussen, buitendeuren. Kou beschadigt de cel niet, hij maakt er alleen minder van beschikbaar, en de storing is seizoensgebonden in plaats van blijvend.
-
Behandel elk accessoire op batterij dat zich vreemd gaat gedragen eerst als batterijverdachte, wat het percentage ook zegt. Het is de goedkoopste test die je kunt draaien en hij kost je alleen een cel als je het mis hebt.
-
Houd de cellen op voorraad die je echt nodig hebt. CR2032, CR2450, AAA en AA dekken de meeste huishoudens. Dat is belangrijk omdat een sensor die je vandaag niet kunt repareren een sensor wordt die je niet meer vertrouwt, en daarna een die je omzeilt.
-
Noteer welke accessoires niets melden, zodat je weet waar je blind vliegt. Juist die hebben een schema het hardst nodig, want ze zullen je nooit waarschuwen.
Als een verse batterij niets veranderde
Dan heb je voor weinig geld iets nuttigs geleerd, en is de volgende vraag of het accessoire faalt of zijn route naar HomeKit.
Is het accessoire bereikbaar maar onbetrouwbaar, dan zijn de volgende oorzaken de afstand tot het dichtstbijzijnde toegangspunt, een Thread-ouder die verdween, of een bridge die meer accessoires draagt dan hij comfortabel aankan. Is het helemaal niet bereikbaar, begin dan bij wat “Geen reactie” echt betekent, dat een dood accessoire van een dood netwerk scheidt voordat je verder investeert.
En is het accessoire werkelijk vastgelopen — nieuwe batterij, nog steeds niets, nog steeds niets na een stroomonderbreking — dan is resetten een redelijke volgende stap, mits je de prijs kent. Een accessoire resetten zonder je scènes kwijt te raken beschrijft de aantekening die je vooraf maakt.
